زیارت حضرت حمزه (ع)

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا عَمَّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ‏

سلام بر تو اى عم رسول خدا صلى الله علیه و آله

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا خَیْرَ الشُّهَدَاءِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا أَسَدَ اللَّهِ وَ أَسَدَ رَسُولِهِ‏

سلام بر تو اى بهترین شهیدان راه خدا سلام بر تو اى شیر خدا و شیر رسول خدا

أَشْهَدُ أَنَّکَ قَدْ جَاهَدْتَ فِی اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ جُدْتَ بِنَفْسِکَ وَ نَصَحْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله علیه و آله‏

گواهى مى ‏دهم که تو در راه دین خداى عز و جل جهاد کامل کردى و جان نثار نمودى و رسول خدا را یارى کردى

وَ کُنْتَ فِیمَا عِنْدَ اللَّهِ سُبْحَانَهُ رَاغِباً بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی‏

و به آنچه نزد خدا است مشتاق بودى پدر و مادرم فداى تو باد

أَتَیْتُکَ (مُتَقَرِّباً إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِزِیَارَتِکَ وَ) مُتَقَرِّباً إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ بِذَلِکَ‏

من به زیارتت براى تقرب به خدا و رسول او صلى الله علیه و آله

رَاغِباً إِلَیْکَ فِی الشَّفَاعَةِ أَبْتَغِی بِزِیَارَتِکَ (بِذَلِکَ) خَلاَصَ نَفْسِی‏

آمدم به شوق شفاعت و طلب زیارتت براى استخلاص نفس خود

مُتَعَوِّذاً بِکَ مِنْ نَارٍ اسْتَحَقَّهَا مِثْلِی بِمَا جَنَیْتُ عَلَى نَفْسِی‏

و به حضرتت از آتش دوزخ که مثل من جنایت کار بر نفس خود مستحق آن آتش است

هَارِباً مِنْ ذُنُوبِیَ الَّتِی احْتَطَبْتُهَا عَلَى ظَهْرِی فَزِعاً إِلَیْکَ رَجَاءَ رَحْمَةِ رَبِّی‏

پناهنده شدم و از گناهان بسیارم که بر پشت خود که مانند حطب بسته‏ ام به درگاه کرمت گریخته‏ ام به تو متضرع و به رحمت خداى امیدوارم

أَتَیْتُکَ مِنْ شُقَّةٍ بَعِیدَةٍ طَالِباً فَکَاکَ رَقَبَتِی مِنَ النَّارِ وَ قَدْ أَوْقَرَتْ ظَهْرِی ذُنُوبِی وَ أَتَیْتُ مَا أَسْخَطَ رَبِّی‏

به درگاهت از راه دور پر مشقت آمده ‏ام به این امید که گردنم از زنجیر آتش دوزخ آزاد شود در حالتى که بر پشتم از بار سنگین گناهان آن قدر است که خدا را خشمگین مى ‏سازد

وَ لَمْ أَجِدْ أَحَداً أَفْزَعُ إِلَیْهِ خَیْراً لِی مِنْکُمْ أَهْلَ بَیْتِ الرَّحْمَةِ

و احدى که بسوى او زارى کنم بهتر از شما اهل بیت رحمت نیافته ‏ام

فَکُنْ لِی شَفِیعاً یَوْمَ فَقْرِی وَ حَاجَتِی فَقَدْ سِرْتُ إِلَیْکَ مَحْزُوناً وَ أَتَیْتُکَ مَکْرُوباً

بارى در روز فقر و حاجتم مرا شفاعت کن که به درگاهت با غم و رنج‏و اندوه و چشم گریان آمده ‏ام

وَ سَکَبْتُ عَبْرَتِی عِنْدَکَ بَاکِیاً وَ صِرْتُ إِلَیْکَ مُفْرَداً

و بى ‏کس و تنها بدین در شتافته ‏ام

وَ أَنْتَ مِمَّنْ أَمَرَنِیَ اللَّهُ بِصِلَتِهِ وَ حَثَّنِی عَلَى بِرِّهِ وَ دَلَّنِی عَلَى فَضْلِهِ‏

و تو از آن بزرگوارانى که من به توصل و پیوستن به او از جانب خدا مأمورم و خدا مرا ترغیب به بر او و راهنمایى بر فضیلت او نموده

وَ هَدَانِی لِحُبِّهِ وَ رَغَّبَنِی فِی الْوِفَادَةِ إِلَیْهِ وَ أَلْهَمَنِی طَلَبَ الْحَوَائِجِ عِنْدَهُ‏

و هدایت به دوستى او فرموده و مرا تشویق به ورود به درگاه او و ملهم بطلب حوایج نزد او گردانیده است

أَنْتُمْ أَهْلُ بَیْتٍ لاَ یَشْقَى مَنْ تَوَلاَّکُمْ وَ لاَ یَخِیبُ مَنْ أَتَاکُمْ وَ لاَ یَخْسَرُ مَنْ یَهْوَاکُمْ وَ لاَ یَسْعَدُ مَنْ عَادَاکُمْ‏

شما اهل بیتى هستید که هر کس پیروى از شما کند شقى نخواهد شد و هر که بدرگاه کرم شما خانواده آید محروم نمى‏شود و هر که در دلش هواى شما باشد زیانکار نمى ‏گردد و هر که با شما دشمن باشد هرگز به سعادت نمى ‏رسد.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ

بار الها بر محمد و آل محمد درود فرست

اللَّهُمَّ إِنِّی تَعَرَّضْتُ لِرَحْمَتِکَ بِلُزُومِی لِقَبْرِ عَمِّ نَبِیِّکَ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ‏

خدایا من خود را در معرض لطف و رحمتت در آورده ‏ام بواسطه ملازمت قبر عموى پیغمبرت که درود خدا بر او و آلش باد

لِیُجِیرَنِی مِنْ نِقْمَتِکَ (وَ سَخَطِکَ وَ مَقْتِکَ) فِی یَوْمٍ تَکْثُرُ فِیهِ الْأَصْوَاتُ‏

که مرا از خشم و غضب و انتقام خود پناه دهى در روزى که صدا و فریادهاى خلق بسیار باشد

وَ تَشْغَلُ کُلُّ نَفْسٍ بِمَا قَدَّمَتْ وَ تُجَادِلُ عَنْ نَفْسِهَا

و هر کس به کار خود مشغول و از شخص خود دفاع مى ‏کند

فَإِنْ تَرْحَمْنِی الْیَوْمَ فَلاَ خَوْفٌ عَلَیَّ وَ لاَ حُزْنٌ وَ إِنْ تُعَاقِبْ فَمَوْلًى لَهُ الْقُدْرَةُ عَلَى عَبْدِهِ‏

اگر تو بر من در این روز ترحم کنى دیگر مرا خوف غم و اندوهى نخواهد بود و اگر عقاب کنى مولاى مقتدرى بر بنده خود

وَ لاَ تُخَیِّبْنِی بَعْدَ الْیَوْمِ وَ لاَ تَصْرِفْنِی بِغَیْرِ حَاجَتِی‏

پس در این روز مرا از کرمت محروم مگردان و مرا از درگاه لطفت بى‏ انجام حاجت برمگردان

فَقَدْ لَصِقْتُ بِقَبْرِ عَمِّ نَبِیِّکَ وَ تَقَرَّبْتُ بِهِ إِلَیْکَ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِکَ وَ رَجَاءَ رَحْمَتِکَ‏

که من به قبر عموى رسولت ملصق شده و به حضرتت بواسطه او تقرب جسته ‏ام و در طلب خشنودى تو و به امید رحمت بى ‏انتهایت

فَتَقَبَّلْ مِنِّی وَ عُدْ بِحِلْمِکَ عَلَى جَهْلِی وَ بِرَأْفَتِکَ عَلَى جِنَایَةِ نَفْسِی‏

پس از من بپذیر و به حلم خود بر جهل من بازگرد و به رأفت و رحمتت جنایتم را بر نفس خود ببخش

فَقَدْ عَظُمَ جُرْمِی وَ مَا أَخَافُ أَنْ تَظْلِمَنِی وَ لَکِنْ أَخَافُ سُوءَ الْحِسَابِ‏

که بسى گناهم بزرگ است و نمى ‏ترسم که تو بر من ظلم کنى لیکن از اعمال زشت خود در هنگام حساب ترسانم

فَانْظُرِ الْیَوْمَ تَقَلُّبِی عَلَى قَبْرِ عَمِّ نَبِیِّکَ فَبِهِمَا فُکَّنِی مِنَ النَّارِ

پس اى خدا امروز نظر لطف بحالم کن که بقبر عموى رسولت روى آورده ‏ام پس بآبروى رسولت و عم او که مرا از آتش جهنم آزاد فرما

وَ لاَ تُخَیِّبْ سَعْیِی وَ لاَ یَهُونَنَّ عَلَیْکَ ابْتِهَالِی وَ لاَ تَحْجُبَنَّ عَنْکَ صَوْتِی وَ لاَ تَقْلِبْنِی بِغَیْرِ حَوَائِجِی‏

و سعى مرا نصیب حرمان مگردان و تضرع و ناله‏ ام را به درگاهت خوار و ناچیز مشمار و فریاد و ناله ‏ام موجب حجاب مساز و بى ‏اداء حاجتم از درگاهت برمگردان

یَا غِیَاثَ کُلِّ مَکْرُوبٍ وَ مَحْزُونٍ وَ یَا مُفَرِّجاً عَنِ الْمَلْهُوفِ الْحَیْرَانِ الْغَرِیقِ الْمُشْرِفِ عَلَى الْهَلَکَةِ

اى پناه دهنده هر غمگین و رنج دیده‏اى گشایش بخش هر دل پر اندوه و حسرت و حیران غرقه مشرف بر هلاکت

فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ

پس بر محمد و آل محمد

وَ انْظُرْ إِلَیَّ نَظْرَةً لاَ أَشْقَى بَعْدَهَا أَبَداً وَ ارْحَمْ تَضَرُّعِی وَ عَبْرَتِی وَ انْفِرَادِی‏

درود فرست و به من نظر لطفى کن که دیگر تا ابد شقى نگردم و بر ناله زار من و اشک چشم و تنهایى من ترحم فرما

فَقَدْ رَجَوْتُ رِضَاکَ وَ تَحَرَّیْتُ الْخَیْرَ الَّذِی لاَ یُعْطِیهِ أَحَدٌ سِوَاکَ فَلاَ تَرُدَّ أَمَلِی‏

که من به خشنودى تو امیدوارم و طالب و جویاى آن خیر و سعادتم که جز تو احدى عطا نخواهد کرد پس آرزوى من برآور

اللَّهُمَّ إِنْ تُعَاقِبْ فَمَوْلًى لَهُ الْقُدْرَةُ عَلَى عَبْدِهِ وَ جَزَائِهِ (جَزَاهُ) بِسُوءِ (سُوءُ) فِعْلِهِ‏

خدایا اگر عقاب کنى مولایى با قدرت بر مجازات بنده‏ات هستى و کیفرش به موجب عمل زشت اوست

فَلاَ أَخِیبَنَّ الْیَوْمَ وَ لاَ تَصْرِفْنِی بِغَیْرِ حَاجَتِی وَ لاَ تُخَیِّبَنَّ شُخُوصِی وَ وِفَادَتِی‏

پس بار الها امروز مرا از رحمتت مرحوم مگردان و تا حاجتم بر نیاورى از درگاهت برمگردان و بر این درگاه ایستاده‏ ام و وارد شده‏ ام هرگز ناامیدم بازمگردان

فَقَدْ أَنْفَدْتُ نَفَقَتِی وَ أَتْعَبْتُ بَدَنِی وَ قَطَعْتُ الْمَفَازَاتِ‏

که من نفقه و زاد خود را تمام صرف کرده ‏ام و بدنم را به تعب و رنج سفر انداختم و قطع بیابانها کردم

وَ خَلَّفْتُ الْأَهْلَ وَ الْمَالَ وَ مَا خَوَّلْتَنِی وَ آثَرْتُ مَا عِنْدَکَ عَلَى نَفْسِی‏

و اهل بیت و مال و آنچه مرا عطا کردى همه را واگذاردم و چیزى که نزد توست اختیار کردم

وَ لُذْتُ بِقَبْرِ عَمِّ نَبِیِّکَ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ تَقَرَّبْتُ بِهِ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِکَ‏

بر خویشتن و به قبر عم پیغمبرت صلى الله علیه و آله پناه آوردم و به او تقرب جستم در طلب رضا و خشنودى تو

فَعُدْ بِحِلْمِکَ عَلَى جَهْلِی وَ بِرَأْفَتِکَ عَلَى ذَنْبِی فَقَدْ عَظُمَ جُرْمِی بِرَحْمَتِکَ یَا کَرِیمُ یَا کَرِیمُ‏

پس تو به حلم خود بر جهالت من بازگرد و مؤاخذه مکن و به رأفت و رحمتت بر گناهم مگیر که بسیار گناه من بزرگ است ببخش به رحمت نامنتهایت اى خداى کریم اى خداى کریم.