دعای سیفی صغیر معروف به دعای قاموس

 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

بنام خداى بخشاینده مهربان‏

 رَبِّ اَدْخِلْنى‏ فى‏ لُجَّةِ بَحْرِ اَحَدِیَّتِکَ، وَطَمْطامِ یَمِّ وَحْدانِیَّتِکَ، وَقَوِّنى‏

پروردگارا مرا در میان دریاى یگانگیت و در دل اقیانوس یکتائیت وارد کن و نیرویم ده‏

بِقُوَّةِ سَطْوَةِ سُلْطانِ فَرْدانِیَّتِکَ، حَتّى‏ اَخْرُجَ اِلى‏ فَضآءِ سَعَةِ رَحْمَتِکَ،

به نیروى پیروز فرمانروایى تنهائیت تا من به فضاى وسیع رحمتت درآیم‏

وَفى‏ وَجْهى‏ لَمَعاتُ بَرْقِ الْقُرْبِ مِنْ اثارِ حِمایَتِکَ، مَهیباً بِهَیْبَتِکَ،

در حالى‏ که در چهره ‏ام پرتوهایى از برق نزدیکى به تو از آثار حمایتت موجود باشد و از هیبت تو هیبتى‏ گرفته باشد 

عَزیزاً بِعِنایَتِکَ، مُتَجَلِّلاً مُکَرَّماً بِتَعْلیمِکَ وَتَزْکِیَتِکَ، واَلْبِسْنى‏ خِلَعَ‏

و به عنایت تو نیرومند گشته و به برکت تعلیم و پرورش تو با شوکت و گرامى شده باشد و خلعت‏

الْعِزَّةِ وَالْقَبُولِ، وَسَهِّلْ لى‏ مَناهِجَ الْوُصْلَةِ والْوُصُولِ، وَتَوِّجْنى‏ بِتاجِ‏

عزت و قبولى درگاهت را به من بپوشان و راه هاى وصول و رسیدن به درگاهت را برایم هموار ساز و تاج‏

الْکَرامَةِ وَالْوَقارِ، وَاَ لِّفْ بَیْنى‏ وَبَیْنَ اَحِبَّآئِکَ فى‏ دارِ الدُّنْیا وَدارِ

بزرگوارى و وقار بر سرم نه و میان من و دوستانت را در دنیا و آخرت آشتى و الفت بده و

الْقَرارِ، وَارْزُقْنى‏ مِنْ نُورِ اسْمِکَ هَیْبَةً وَسَطْوَةً تَنْقادُ لِىَ الْقُلُوبُ‏

از روشنى نام بزرگوارت هیبت و سطوتى روزى من کن که دلها و ارواح مطیع و منقاد من گردند

وَالْأَرْواحُ، وَتَخْضَعُ لَدَىَّ النُّفوُسُ وَالْأَشْباحُ، یا مَنْ ذَلَّتْ لَهُ رِقابُ‏

و نفوس و اشباح در پیش من فروتن گردند اى که در برابرش گردنکشان خوار و

الْجَبابِرَةِ، وَخَضَعَتْ لَدَیْهِ اَعْناقُ الْأَکاسِرَةِ، لا مَلْجَاَ وَلا مَنْجا مِنْکَ اِلاَّ

پادشاهان خاضع و تسلیمند راه نجات و پناه گاهى از تو جز بسوى تو نیست و کمکى نیست مگر

اِلَیْکَ، وَلا اِعانَةَ اِلاَّ بِکَ، وَلاَ اتِّکآءَ اِلاَّ عَلَیْکَ ادْفَعْ عَنّى‏ کَیْدَ

بوسیله خودت و اعتمادى نیست جز بر تو دور کن از من بداندیشى‏

الْحاسِدینَ، وَظُلُماتِ شَرِّ المُعانِدینَ، وَارْحَمْنى‏ تَحْتَ سُرادِقاتِ‏

حسودان و تاریکی هاى شر ستیزه‏ جویان را و در زیر پرده‏ هاى عرش خود بر من ترحم کن‏

عَرْشِکَ، یا اَکْرَمَ الْأَکْرَمینَ، اَیِّدْ ظاهِرى‏ فى‏ تَحْصیلِ مَراضیکَ، وَنَوِّرْ

اى بزرگوارترین بزرگواران یارى ده ظاهرم را در تحصیل موجبات خوشنودیت و نورانى کن‏

قَلْبى‏ وَسِرّى‏ بِالْإِطِّلاعِ عَلى‏ مَناهِجِ مَساعیکَ، اِلهى‏ کَیْفَ اَصْدُرُ

دل و اندرونم را به آگاه شدن بر راه هاى وصول به سویت خدایا چگونه‏

عَنْ بابِکَ بِخَیْبَةٍ مِنْکَ، وَقَدْ وَرَدْتُهُ عَلى‏ ثِقَةٍ بِکَ، وَکَیْفَ تُؤْیِسُنى‏ مِنْ‏

از در خانه ‏ات مأیوسانه بازگردم در صورتى که با اطمینان به تو بدین جا آمده ‏ام و چگونه از

عَطآئِکَ، وَقَدْ اَمَرْتَنى‏ بِدُعآئِکَ، وَها اَنَا مُقْبِلٌ عَلَیْکَ، مُلْتَجِئٌ اِلَیْکَ،

عطا و بخششت نومیدم سازى در صورتى که خودت به دعا کردن وادارم کردى و هم ‏اکنون من رو به تو آورده‏ام و پناهنده به تو

باعِدْ بَیْنى‏ وَبیْنَ اَعْدآئى‏ کَما باعَدْتَ بَیْنَ اَعْدآئى‏، اِخْتَطِفْ اَبْصارَهُمْ‏

گشته ‏ام میان من و دشمنانم را دور کن چنان که میانه خود آن دشمنانم را جدایى انداختى و به وسیله نور قدس خود

عَنّى‏ بِنُورِ قُدْسِکَ وَجَلالِ مَجْدِکَ، اِنَّکَ اَنْتَ اللَّهُ المُعْطى‏ جَلائِلَ النِّعَمِ‏

و شوکت مجدت چشمانشان را از من نابینا کن که همانا تویى خدایى که به رازگویانت نعمتهاى بزرگ‏

الْمُکَرَّمَةِ لِمَنْ ناجاکَ بِلَطآئِفِ رَحْمَتِکَ، یا حَىُّ یا قَیُّومُ، یا ذَا الْجَلالِ‏ وَ الْإِکْرامِ،

و پرارزش عطا کنى به وسیله ریزه ‏کاری هاى رحمتت اى زنده اى پاینده اى صاحب جلال و بزرگوارى

‏وَصَلَّى اللَّهُ عَلى‏ سَیِّدِنا وَنَبِیِّنا مُحَمَّدٍ وَآلِهِ اَجْمَعینَ الطَّیِّبینَ الطَّاهِرینَ.

و درود خدا بر سید ما و پیمبر ما محمد و آل پاک و پاکیزه‏ اش همگى‏