زیارت حضرت رسول (ص) در روز شنبه

أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِیکَ لَهُ‏

گواهى مى‏ دهم كه هيچ خدايى جز خداى يكتا نيست كه شريك و انباز ندارد

وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ رَسُولُهُ وَ أَنَّکَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ قَدْ بَلَّغْتَ رِسَالاَتِ رَبِّکَ وَ نَصَحْتَ لِأُمَّتِکَ‏

و گواهى مى‏ دهم كه تويى رسول او و تويى حضرت محمد بن عبد الله (ص) پيغمبر خدا و گواهى مى‏ دهم كه تو محققا رسالت هاى خداى خود را تبليغ كامل فرمودى و امتت را وعظ و نصيحت كردى

وَ جَاهَدْتَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ بِالْحِکْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَ أَدَّیْتَ الَّذِی عَلَیْکَ مِنَ الْحَقِ‏

و جهاد در راه خدا با زبان حكمت و موعظه نيكو نمودى و آنچه از جانب خدا به اداى آن مأمور شدى كاملا انجام دادى

وَ أَنَّکَ قَدْ رَؤُفْتَ بِالْمُؤْمِنِینَ وَ غَلُظْتَ عَلَى الْکَافِرِینَ وَ عَبَدْتَ اللَّهَ مُخْلِصاً حَتَّى أَتَاکَ الْیَقِینُ‏

و البته نهايت رأفت و محبت را با اهل ايمان و كمال خشونت و سختگيرى را بر كافران روا داشتى و بندگى خدا را به اخلاص نمودى تا به مقام يقين كامل رسيدى

فَبَلَغَ اللَّهُ بِکَ أَشْرَفَ مَحَلِّ الْمُکَرَّمِینَ‏

پس خدا تو را به اشرف مقامات مكرمان و مقربان خود برساند

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی اسْتَنْقَذَنَا بِکَ مِنَ الشِّرْکِ وَ الضَّلاَلِ‏

ستايش خداى را كه به وجود تو ما را از شرك و ضلالت نجات داد

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ اجْعَلْ صَلَوَاتِکَ وَ صَلَوَاتِ مَلاَئِکَتِکَ وَ أَنْبِیَائِکَ وَ الْمُرْسَلِینَ‏

خدايا درود فرست بر محمد (ص) و آل او و قرار ده درود خود را و درود فرشتگان‏و پيغمبران و رسولان

وَ عِبَادِکَ الصَّالِحِینَ وَ أَهْلِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضِینَ‏

و بندگان صالح خود را و همه اهل آسمانها و زمينها

وَ مَنْ سَبَّحَ لَکَ یَا رَبَّ الْعَالَمِینَ مِنَ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ عَلَى مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ وَ رَسُولِکَ‏

و هر كس كه تو را تسبيح مى‏ كند اى پروردگار عالم از اولين و آخرين خلق درود همه را بر حضرت محمد (ص) بنده خاص توست كه رسول

وَ نَبِیِّکَ وَ أَمِینِکَ وَ نَجِیبِکَ وَ حَبِیبِکَ وَ صَفِیِّکَ وَ صِفْوَتِکَ وَ خَاصَّتِکَ وَ خَالِصَتِکَ وَ خِیَرَتِکَ مِنْ خَلْقِکَ‏

و پيغمبر و امين وحى و برگزيده و حبيب تو و بنده پاك و منزه و خاص و خالص تو و منتخب تو از تمام خلق

وَ أَعْطِهِ الْفَضْلَ وَ الْفَضِیلَةَ وَ الْوَسِیلَةَ وَ الدَّرَجَةَ الرَّفِیعَةَ وَ ابْعَثْهُ مَقَاماً مَحْمُوداً یَغْبِطُهُ بِهِ الْأَوَّلُونَ وَ الْآخِرُونَ‏

و به او عطا فرما مقام برترى بر همه پيغمبران و مقام وساطت و درجه رفيع شفاعت را و او را به مقام محمود (شفاعت كبرى) كه غبطه اولين و آخرين خلق است برسان

اللَّهُمَّ إِنَّکَ قُلْتَ وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوکَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِیماً

بار الها تو خود فرمودى به رسول گرامت كه هرگاه بندگانى كه بر نفس خود ستم كردند نزد تو به توبه باز آيند و از خدا مغفرت طلبند و رسول بر آنها آمرزش از خدا طلبد البته آن بندگان خدا را توبه پذير و مهربان خواهند يافت

إِلَهِی فَقَدْ أَتَیْتُ نَبِیَّکَ مُسْتَغْفِراً تَائِباً مِنْ ذُنُوبِی فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ اغْفِرْهَا لِی‏

پس بارالها به درگاه پيغمبر تو براى توبه و استغفار و بازگشت از گناه آمده ‏ام تو هم درود فرست بر محمد و آلش و از گناهانم درگذر

یَا سَیِّدَنَا أَتَوَجَّهُ بِکَ وَ بِأَهْلِ بَیْتِکَ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى رَبِّکَ وَ رَبِّی لِیَغْفِرَ لِی‏

اى سيد من بوسيله شما و اهل بيت شما به درگاه خدا رو آورده ‏ام كه پروردگار من و توست تا مرا ببخشد

إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ‏

البته ما همه از جانب خدا آمده و بسوى او باز مى ‏گرديم

أُصِبْنَا بِکَ یَا حَبِیبَ قُلُوبِنَا فَمَا أَعْظَمَ الْمُصِیبَةَ بِکَ حَیْثُ انْقَطَعَ عَنَّا الْوَحْیُ‏

ما بواسطه شما مصيبت ديده‏ ايم اى محبوب دلهاى ما چه مصيبت بزرگى كه از فقدان شما وحى از ما منقطع گرديد

وَ حَیْثُ فَقَدْنَاکَ فَإِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ‏

و اكنون كه به فراق شما مبتلا شديم پس ما هم از جانب خدا و بسوى خدا باز خواهيم گشت

یَا سَیِّدَنَا یَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْکَ وَ عَلَى آلِ بَیْتِکَ (الطَّیِّبِینَ) الطَّاهِرِینَ‏

اى سيد ما اى رسول خدا درودهاى الهى بر تو و بر اهل بيت طاهرين تو باد

هَذَا یَوْمُ السَّبْتِ وَ هُوَ یَوْمُکَ وَ أَنَا فِیهِ ضَیْفُکَ وَ جَارُکَ فَأَضِفْنِی وَ أَجِرْنِی‏

اين روز شنبه كه متعلق به شماست و من در مهمانى تو و به همسايگى تو آمده ‏ام مرا به مهمانى خود بپذير و به درگاهت پناهم ده

فَإِنَّکَ کَرِیمٌ تُحِبُّ الضِّیَافَةَ وَ مَأْمُورٌ بِالْإِجَارَةِ

كه تو بسيار كريمى ‏و مهماندوست و از جانب خدا مأمورى به پناه دادن خلق

فَأَضِفْنِی وَ أَحْسِنْ ضِیَافَتِی وَ أَجِرْنَا وَ أَحْسِنْ إِجَارَتَنَا بِمَنْزِلَةِ اللَّهِ عِنْدَکَ وَ عِنْدَ آلِ بَیْتِکَ‏

پس مرا مهمان خود كن و نيكو ضيافتم فرما و در جوار خود مرا نيكو پناه ده به حق منزلت و مقام خدا نزد تو و نزد اهل بيت تو

وَ بِمَنْزِلَتِهِمْ عِنْدَهُ وَ بِمَا اسْتَوْدَعَکُمْ مِنْ عِلْمِهِ فَإِنَّهُ أَکْرَمُ الْأَکْرَمِینَ‏

و به منزلت و مقام آنها نزد خدا و به اسرارى كه از علمش به شما وديعه سپرده است كه البته خدا بزرگترين بزرگواران است.