صلوات شعبانیه
زمان تقریبی قرائت: 4 دقیقه | منبع:
الجزء الثانی؛ الباب التاسع فيما نذكره من فضل شهر شعبان و فوائده و كمال موائده و موارده و فيه فصول؛ فصل فيما نذكره من [عن] الدعاء في شعبان مروي عن ابن خالويه
جلد دوم؛ باب نهم: فضیلت ماه شعبان و مزایا و اعمال ماه و در این باب فصل هایی قرار دارد، فصل دهم، مناجات شعبانيه روایت شده از ابن خالویه، در ادامه صلوات شعبانیه بیان می گردد:
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
خدايا، بر محمد و آل محمد درود فرست،
شَجَرَةِ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعِ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفِ الْمَلَائِکَةِ وَ مَعْدِنِ الْعِلْمِ [و الصدق] وَ أَهْلِ بَیْتِ الْوَحْیِ
هم آنان كه درخت پيامبرى، جايگاه رسالت، محل آمدوشد فرشتگان، معدن دانش [و راستى]و خاندان وحىاند.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
خدايا، بر محمد و آل محمد درود فرست،
الْفُلْکِ الْجَارِیَةِ فِی اللُّجَجِ الْغَامِرَةِ یَأْمَنُ مَنْ رَکِبَهَا وَ یَغْرَقُ مَنْ تَرَکَهَا
هم آنان كه كشتى روان در موجهاى فروگيرندهاند، بهگونهاى كه كسى بر اين كشتى سوار شود، ايمنى مىيابد و هركس آن را رها سازد، غرق مىگردد.
الْمُتَقَدِّمُ لَهُمْ مَارِقٌ وَ الْمُتَأَخِّرُ عَنْهُمْ زَاهِقٌ وَ اللَّازِمُ لَهُمْ لَاحِقٌ
هركه از آنان پيشى گيرد، از دين بيرون مىشود و هركه از آنان بازماند، تباه مىگردد و هركه با ايشان همراه شود به آنان مىپيوندد.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدِ
خدايا، بر محمد و آل محمد درود فرست،
الْکَهْفِ الْحَصِینِ وَ غِیَاثِ المضطرین و المساکین [الْمُضْطَرِّ الْمُسْتَکِینِ] وَ مَلْجَإِ الْهَارِبِینَ وَ مُنْجِى الْخَائِفِینَ وَ عِصْمَةِ الْمُعْتَصِمِینَ
هم آنان كه پناهگاه امن و فريادرس گرفتاران و درماندگان [گرفتار و درمانده]و پناه گريختگان و نجاتدهندهى بيمناكان و دستاويز مددجويانند.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
خدايا، بر محمد و آل محمد درود فرست،
صَلَاةً کَثِیرَةً طَیِّبَةً تَکُونُ لَهُمْ رِضًا وَ لِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ أَدَاءً وَ قَضَاءً بِحَوْلٍ مِنْکَ وَ قُوَّةٍ یَا رَبَّ الْعَالَمِینَ
درودى سرشار و پاكيزه كه آنان را خشنود كند و سبب شود تا به يارى و نيروى تو-اى پروردگار جهانيان-حق محمد و آل محمد-درود تو بر او و بر آنان-را ادا نموده [و به جاى آوريم].
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
خدايا، بر محمد و آل محمد درود فرست،
الطَّاهِرِینَ الْأَخْیَارِ الَّذِینَ أَوْجَبْتَ حَقَّهُمْ وَ فَرَضْتَ طَاعَتَهُمْ وَ وَلَایَتَهُمْ
همان خاندان پاك و نيك و برگزيده كه حقشان را واجب نموده فرمانبرى و دوستى آنان را بايسته نمودهاى.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
خدايا، بر محمد و آل محمد درود فرست.
اللَّهُمَّ وَ اعْمُرْ قَلْبِی بِطَاعَتِکَ وَ لَا تُخْزِنِی بِمَعْصِیَتِکَ
خدايا، دلم را با طاعت و فرمانبرى از خود آباد گردان و با نافرمانىات رسوايم مكن
وَ ارْزُقْنِی مُوَاسَاةَ مَنْ قَتَّرْتَ عَلَیْهِ مِنْ رِزْقِکَ بِمَا وَسَّعْتَ عَلَیَّ مِنْ فَضْلِکَ
و چنانكه با كسانى كه روزى خود را بر آنان تنگ و اندك مقرر داشتهاى، با روزى افزونى كه به من ارزانى داشته
وَ نَشَرْتَ عَلَیَّ مِنْ عَدْلِکَ وَ أَحْیَیْتَنِی تَحْتَ ظِلِّکَ
و با دادگرىات كه بر من گسترده و در زير سايهات زندگانى بخشيدهاى، همدردى نمايم
وَ هَذَا شَهْرُ نَبِیِّکَ سَیِّدِ رُسُلِکَ صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِ وَ آلِهِ شَعْبَانُ الَّذِی حَفَفْتَهُ بِالرَّحْمَةِ وَ الرِّضْوَانِ
و اين ماه، ماه پيامبرت، سرور رسولان-درودهاى تو بر او و خاندان او-و ماه شعبان است كه رحمت و خشنودى خود را بر آن درپيچيدهاى،
الَّذِی کَانَ رَسُولُکَ صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِ وَ آلِهِ یَدْأَبُ فِی صِیَامِهِ وَ قِیَامِهِ
همان ماهى كه رسول تو-درودهاى تو بر او و خاندان او-براى اخلاص بزرگداشت و تعظيم آن،
فِی لَیَالِیهِ وَ أَیَّامِهِ بُخُوعاً لَکَ فِی إِکْرَامِهِ وَ إِعْظَامِهِ إِلَى مَحَلِّ حِمَامِهِ
پيوسته تا زمان رحلتش در روزهاى آن به روزهدارى و در شبهاى آن به شبخيزى مىپرداخت.
اللَّهُمَّ فَأَعِنَّا عَلَى الِاسْتِنَانِ بِسُنَّتِهِ فِیهِ وَ نَیْلِ الشَّفَاعَةِ لَدَیْهِ
خدايا، پس ما را نيز بر پيروى از راه و روش ايشان در آن و در نتيجهى نيل به شفاعت او، يارى ده.
اللَّهُمَّ فَاجْعَلْهُ لِی شَفِیعاً مُشَفَّعاً وَ طَرِیقاً إِلَیْکَ مَهْیَعاً
خدايا، او را شفاعتگر من كه شفاعتش مورد پذيرفته است و راهى گشاده به سوى خود قرار ده و مرا پيرو او بگردان،
وَ اجْعَلْنِی لَهُ مُتَّبِعاً حَتَّى أَلْقَاهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ عَنِّی رَاضِیاً وَ عَنْ ذُنُوبِی غَاضِیاً
تا اينكه در روز قيامت با او ملاقات كنم، در حالى كه از من خشنود است و از گناهانم چشم پوشيده است
وَ قَدْ أَوْجَبْتَ لِی مِنْکَ الْکَرَامَةَ وَ الرِّضْوَانَ وَ أَنْزَلْتَنِی دَارَ الْقَرَارِ وَ مَحَلَّ الْأَخْیَار
و تو نيز كرامت و خشنودى خود را بر من بايسته نموده و مرا در سراى جاودانه و جايگاه نيكان منزل دادهاى.