دعا برای رفع بیماری و اندوه

اَللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ عَلَى مَا لَمْ أَزَلْ أَتَصَرَّفُ فِیهِ مِنْ سَلاَمَةِ بَدَنِی وَ لَکَ الْحَمْدُ عَلَى مَا أَحْدَثْتَ بِی مِنْ عِلَّةٍ فِی جَسَدِی‏

 اى خداوند، حمد باد تو را، به سبب آن مایه از تندرستى که همچنان از آن بر خوردارم. و نیز حمد باد تو را به سبب این بیمارى که در تن من پدید آورده اى.

فَمَا أَدْرِی یَا إِلَهِی أَیُّ الْحَالَیْنِ أَحَقُّ بِالشُّکْرِ لَکَ وَ أَیُّ الْوَقْتَیْنِ أَوْلَى بِالْحَمْدِ لَکَ‏

 اى خداوند، ندانم کدام یک از این دو حالت سزاوارتر به سپاسگزارى توست و کدام یک از این دو وقت به شکر تو اولى است،

أَ وَقْتُ الصِّحَّةِ الَّتِی هَنَأْتَنِی فِیهَا طَیِّبَاتِ رِزْقِکَ وَ نَشَّطْتَنِی بِهَا لاِبْتِغَاءِ مَرْضَاتِکَ وَ فَضْلِکَ وَ قَوَّیْتَنِی مَعَهَا عَلَى مَا وَفَّقْتَنِی لَهُ مِنْ طَاعَتِکَ‏

آیا آن روزگاران تندرستى که مرا از نعم پاکیزه و گواراى خود روزى من ساختى و به طلب خشنودى و فضل خویش به تلاش وا مى ‏داشتى و براى فرمانبردارى خود توفیق مى ‏دادى و نیرو مى‏ بخشیدى،

أَمْ وَقْتُ الْعِلَّةِ الَّتِی مَحَّصْتَنِی بِهَا وَ النِّعَمِ الَّتِی أَتْحَفْتَنِی بِهَا تَخْفِیفاً لِمَا ثَقُلَ بِهِ عَلَیَّ ظَهْرِی مِنَ الْخَطِیئَاتِ‏

 یا اکنون که بیمارم و مرا به این بیمارى آزموده ‏اى و این دردها را چونان نعمتى بر من ارمغان داشته ‏اى، تا بار گناهانم را که بر پشتم سنگینى مى ‏کند سبک گردانى‏

وَ تَطْهِیراً لِمَا انْغَمَسْتُ فِیهِ مِنَ السَّیِّئَاتِ وَ تَنْبِیهاً لِتَنَاوُلِ التَّوْبَةِ وَ تَذْکِیراً لِمَحْوِ الْحَوْبَةِ بِقَدِیمِ النِّعْمَةِ

 و از گناهانى که در آن غرقه گشته‏ ام پاکیزه سازى و مرا به توبه هشدار دهى و یاد کرد نعمت قدیم را سبب زدودن گناهان کنى؟

وَ فِی خِلاَلِ ذَلِکَ مَا کَتَبَ لِیَ الْکَاتِبَانِ مِنْ زَکِیِّ الْأَعْمَالِ مَا لاَ قَلْبٌ فَکَّرَ فِیهِ وَ لاَ لِسَانٌ نَطَقَ بِهِ وَ لاَ جَارِحَةٌ تَکَلَّفَتْهُ‏

 اى خداوند، در خلال این احوال بسا اعمال پسندیده است که آن دو فرشته در نامه عمل من نوشته ‏اند، اعمالى که نه هیچ دلى در آن اندیشیده و نه هیچ زبانى از آن سخن گفته و نه هیچ اندامى براى آن تحمل رنجى کرده است،

بَلْ إِفْضَالاً مِنْکَ عَلَیَّ وَ إِحْسَاناً مِنْ صَنِیعِکَ إِلَیَ‏

 بلکه همه این‏ها فضل و بخشایش تو بوده است در حق من و احسان و انعام تو بوده است براى من.

اَللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ حَبِّبْ إِلَیَّ مَا رَضِیتَ لِی وَ یَسِّرْ لِی مَا أَحْلَلْتَ بِی‏

 بار خدایا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و در دل من بیاراى آنچه را که تو خود براى من خواسته‏ اى و بر من آسان ساز آنچه را که تو خود بر سر من فرستاده ‏اى.

وَ طَهِّرْنِی مِنْ دَنَسِ مَا أَسْلَفْتُ وَ امْحُ عَنِّی شَرَّ مَا قَدَّمْتُ وَ أَوْجِدْنِی حَلاَوَةَ الْعَافِیَةِ وَ أَذِقْنِی بَرْدَ السَّلاَمَةِ

 مرا از لوث گناهان پیشین پاک گردان و بدی هایى را که زین پیش مرتکب شده ‏ام از من بزداى و حلاوت عافیت را در من پدید آور و خنکى سلامت را به من بچشان‏

وَ اجْعَلْ مَخْرَجِی عَنْ عِلَّتِی إِلَى عَفْوِکَ وَ مُتَحَوَّلِی عَنْ صَرْعَتِی إِلَى تَجَاوُزِکَ‏

 و اکنون که مرا شفا عنایت مى ‏کنى بهبود مرا با عفو خویش دمساز کن و برخاستن از بسترم را با اغماض و گذشت خویش توأم فرماى‏

وَ خَلاَصِی مِنْ کَرْبِی إِلَى رَوْحِکَ وَ سَلاَمَتِی مِنْ هَذِهِ الشِّدَّةِ إِلَى فَرَجِکَ‏

 و بیرون شدن از چنبر اندوهم را با رحمت خود قرین گردان و رهاییم را از این محنت با گشایش خویش همراه کن.

إِنَّکَ الْمُتَفَضِّلُ بِالْإِحْسَانِ الْمُتَطَوِّلُ بِالاِمْتِنَانِ الْوَهَّابُ الْکَرِیمُ ذُو الْجَلاَلِ وَ الْإِکْرَامِ‏

 تویى تو که به فضل خویش احسان مى ‏کنى و نعمت هاى بى ‏کران مى ‏بخشى. تویى تو بخشاینده کریم و صاحب جلال و بزرگوارى.