زیارت مطلقه اول امام حسین
زمان تقریبی قرائت: 8 دقیقه | منبع:
مقصد سوم در فصل هفتم از باب زیارات: کیفیت زیارت امام حسین علیه السلام و زیارت حضرت عباس: زیارات مطلقه؛ زيارت اول- شيخ كلينى در كافى به سند خود روايت كرده از حسين بن ثوير كه گفت من و يونس بن ظبيان و مفضل بن عمر و ابو سلمه سراج نشسته بوديم نزد حضرت ابى عبد الله جعفر بن محمد عليهما السلام و سخنگو در ميان ما يونس بود كه سنش از همه ما بزرگتر بود پس به حضرت عرض كرد فدايت شوم من حاضر مى شوم در مجلس اين قوم يعنى اولاد عباس پس چه بگويمفرمود هر گاه حاضر شدى و ما را بياد آوردى پس بگو
اللَّهُمَّ أَرِنَا الرَّخَاءَ وَ السُّرُورَ
كه آنچه مى خواهى از ثواب يا رجوع در رجعت خواهى دريافت گفت گفتم فدايت شوم من بسيار شود كه امام حسين عليه السلام را ياد كنم پس در آنوقت چه بگويم فرمود كه سه مرتبه بگو
صَلَّى اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ
كه سلام مى رسد به آن حضرت از نزديك و دور پس حضرت فرمود زمانى كه حضرت ابو عبد الله الحسين شهيد شد گريه كرد بر آن حضرت آسمانهاى هفتگانه و هفت زمين و آنچه در آنها و آنچه در مابين آنها است و هر كه در بهشت و در آتش است از مخلوق پروردگار ما و آنچه ديده مى شود و آنچه ديده نمى شود همه گريستند بر ابى عبد الله الحسين عليه السلام مگر سه چيز كه گريه نكرد بر آن حضرت گفتم فدايت شوم آن سه چيز كدام است فرمود نگريست بر آن حضرت بصره و نه دمشق و نه آل عثمان گفتم فداى تو شوم مى خواهم به زيارت آن حضرت بروم پس چه بگويم و چه بكنم فرمود چون به زيارت آن حضرت روى پس غسل كن در كنار فرات پس بپوش جامه هاى پاك خود را پس با پاى برهنه روانه شو پس بدرستيكه تو در حرمى هستى از حرمهاى خدا و حرم رسول خدا و بسيار بگو در وقت رفتن
اللَّهُ أَکْبَرُ وَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَ سُبْحَانَ اللَّهِ
و هر ذكرى كه متضمن تمجيد و تعظيم حق تعالى باشد و صلوات بفرست بر محمد و اهلبيت او تا آنكه برسى به در حائر پس بگو
السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا حُجَّةَ اللَّهِ وَ ابْنَ حُجَّتِهِ السَّلاَمُ عَلَیْکُمْ یَا مَلاَئِکَةَ اللَّهِ وَ زُوَّارَ قَبْرِ ابْنِ نَبِیِّ اللَّهِ
پس ده گام بردار پس بايست و سى مرتبه بگو
اللَّهُ أَکْبَرُ
پس برو به جانب قبر از پيش رو و مقابل كن روى خود را با روى آن حضرت و قرار ده قبله را مابين دو كتف خود يعنى پشت به قبله باش پس بگو
السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا حُجَّةَ اللَّهِ وَ ابْنَ حُجَّتِهِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا قَتِیلَ اللَّهِ وَ ابْنَ قَتِیلِهِ
السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا ثَارَ اللَّهِ وَ ابْنَ ثَارِهِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا وِتْرَ اللَّهِ الْمَوْتُورَ فِی السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ
أَشْهَدُ أَنَّ دَمَکَ سَکَنَ فِی الْخُلْدِ وَ اقْشَعَرَّتْ لَهُ أَظِلَّةُ الْعَرْشِ
وَ بَکَى لَهُ جَمِیعُ الْخَلاَئِقِ وَ بَکَتْ لَهُ السَّمَاوَاتُ السَّبْعُ وَ الْأَرَضُونَ السَّبْعُ وَ مَا فِیهِنَّ وَ مَا بَیْنَهُنَ
وَ مَنْ یَتَقَلَّبُ فِی الْجَنَّةِ وَ النَّارِ مِنْ خَلْقِ رَبِّنَا وَ مَا یُرَى وَ مَا لاَ یُرَى
أَشْهَدُ أَنَّکَ حُجَّةُ اللَّهِ وَ ابْنُ حُجَّتِهِ وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ قَتِیلُ اللَّهِ وَ ابْنُ قَتِیلِهِ
وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ ثَارُ اللَّهِ وَ ابْنُ ثَارِهِ (ثَائِرُ اللَّهِ فِی الْأَرْضِ وَ ابْنُ ثَائِرِهِ)
وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ وِتْرُ اللَّهِ الْمَوْتُورُ فِی السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ
وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ قَدْ بَلَّغْتَ وَ نَصَحْتَ وَ وَفَیْتَ وَ أَوْفَیْتَ وَ جَاهَدْتَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ
وَ مَضَیْتَ لِلَّذِی کُنْتَ عَلَیْهِ شَهِیداً وَ مُسْتَشْهِداً وَ شَاهِداً وَ مَشْهُوداً
أَنَا عَبْدُ اللَّهِ وَ مَوْلاَکَ وَ فِی طَاعَتِکَ وَ الْوَافِدُ إِلَیْکَ
أَلْتَمِسُ کَمَالَ الْمَنْزِلَةِ عِنْدَ اللَّهِ وَ ثَبَاتَ الْقَدَمِ فِی الْهِجْرَةِ إِلَیْکَ
وَ السَّبِیلَ الَّذِی لاَ یُخْتَلَجُ دُونَکَ مِنَ الدُّخُولِ فِی کَفَالَتِکَ الَّتِی أُمِرْتَ (أَمَرْتَ) بِهَا
مَنْ أَرَادَ اللَّهَ بَدَأَ بِکُمْ بِکُمْ یُبَیِّنُ اللَّهُ الْکَذِبَ وَ بِکُمْ یُبَاعِدُ اللَّهُ الزَّمَانَ الْکَلِبَ
وَ بِکُمْ فَتَحَ اللَّهُ وَ بِکُمْ یَخْتِمُ اللَّهُ وَ بِکُمْ یَمْحُو مَا یَشَاءُ وَ (بِکُمْ) یُثْبِتُ
وَ بِکُمْ یَفُکُّ الذُّلَّ مِنْ رِقَابِنَا وَ بِکُمْ یُدْرِکُ اللَّهُ تِرَةَ کُلِّ مُؤْمِنٍ یُطْلَبُ بِهَا وَ بِکُمْ تُنْبِتُ الْأَرْضُ أَشْجَارَهَا
وَ بِکُمْ تُخْرِجُ الْأَرْضُ ثِمَارَهَا وَ بِکُمْ تُنْزِلُ السَّمَاءُ قَطْرَهَا وَ رِزْقَهَا
وَ بِکُمْ یَکْشِفُ اللَّهُ الْکَرْبَ وَ بِکُمْ یُنَزِّلُ اللَّهُ الْغَیْثَ
وَ بِکُمْ تُسَبِّحُ (تَسِیخُ) الْأَرْضُ الَّتِی تَحْمِلُ أَبْدَانَکُمْ وَ تَسْتَقِرُّ جِبَالُهَا عَنْ (عَلَى) مَرَاسِیهَا
إِرَادَةُ الرَّبِّ فِی مَقَادِیرِ أُمُورِهِ تَهْبِطُ إِلَیْکُمْ وَ تَصْدُرُ مِنْ بُیُوتِکُمْ وَ الصَّادِرُ عَمَّا فُصِّلَ مِنْ أَحْکَامِ الْعِبَادِ
لُعِنَتْ أُمَّةٌ قَتَلَتْکُمْ وَ أُمَّةٌ خَالَفَتْکُمْ وَ أُمَّةٌ جَحَدَتْ وِلاَیَتَکُمْ وَ أُمَّةٌ ظَاهَرَتْ عَلَیْکُمْ وَ أُمَّةٌ شَهِدَتْ وَ لَمْ تُسْتَشْهَدْ
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَ النَّارَ مَأْوَاهُمْ وَ بِئْسَ وِرْدُ الْوَارِدِینَ وَ بِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ
پس بگو سه مرتبه
وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ
پس سه مرتبه بگو
أَنَا إِلَى اللَّهِ مِمَّنْ خَالَفَکَ بَرِیءٌ
پس بر مى خيزى مى روى نزد قبر فرزند آن حضرت على بن الحسين عليهما السلام كه در نزد پاى پدرش مدفون است پس مى گويى
السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ
السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ خَدِیجَةَ وَ فَاطِمَةَ
صَلَّى اللَّهُ عَلَیْکَ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْکَ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْکَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ قَتَلَکَ
مى گويى اين را سه مرتبه
و سه مرتبه
إِنَّا (أَنَا) إِلَى اللَّهِ مِنْهُمْ بَرِیءٌ
پس برمى خيزى و اشاره مى كنى بدست خود بسوى شهداء رضي الله عنهم و مى گويى
السَّلاَمُ عَلَیْکُمْ السَّلاَمُ عَلَیْکُمْ السَّلاَمُ عَلَیْکُمْ
فُزْتُمْ وَ اللَّهِ فُزْتُمْ وَ اللَّهِ فُزْتُمْ وَ اللَّهِ فَلَیْتَ أَنِّی مَعَکُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِیماً
پس برمى گردى و مى گردانى قبر ابو عبد الله عليه السلام را مقابل خود يعنى پشت قبر مطهر مى ايستى و شش ركعت نماز مى گزارى و چون چنين كردى زيارتت تمام شد پس اگر خواستى برگردى برگرد مؤلف گويد كه شيخ طوسى در تهذيب و صدوق در كتاب من لا يحضره الفقيه نيز اين زيارت را نقل فرموده اند و شيخ صدوق فرموده كه من در كتاب مزار و مقتل انواعى از زيارات نقل كردم و براى اين كتاب اين زيارت را اختيار كردم زيرا كه آن باعتبار روايت اصح زيارت است نزد من و همين زيارت شريف ما را كافى و وافى است انتهى
ملتمس دعای خیرتان
