خطبه روز عید فطر

الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی خَلَقَ السَّماواتِ وَالْأَرْضَ، وَجَعَلَ الظُّلُماتِ وَالنُّورَ، ثُمَّ الَّذِینَ کَفَرُوا بِرَبِّهِمْ یَعْدِلُونَ،

«همۀ ستایش‌ها ویژۀ خداوندی است که آسمان‌ها و زمین را آفرید و تاریکی‌ها و روشنی را پدید آورد. [با این نشانه‌ها که شاهد بر یکتایی و ربوبیت اوست] باز کافران برای پروردگارشان [معبودهای باطل و بُت‌های بی‌هویت را] شریک و همتا قرار می‌دهند»؛

لَانُشْرِکُ بِاللّٰهِ شَیْئاً، وَلَا نَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِ وَلِیّاً،

ما چیزی را با خدا شریک قرار نمی‌دهیم، و جز او برای خود سرپرستی برنمی‌گیریم،

وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی لَهُ مَا فِی السَّماواتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ، وَلَهُ الْحَمْدُ فِی الْآخِرَةِ وَهُوَ الْحَکِیمُ الْخَبِیرُ،

و ستایش خدای را که فرمانروایی آنچه در آسمان‌ها و زمین است از اوست، و ستایش در آخرت ویژۀ اوست و او حکیم و آگاه است،

﴿یَعْلَمُ مَا یَلِجُ فِی الْأَرْضِ وَمَا یَخْرُجُ مِنْها، وَمَا یَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ وَمَا یَعْرُجُ فِیها وَهُوَ الرَّحِیمُ الْغَفُورُ﴾،

«آنچه در زمین فرومی‌رود و آنچه از آن بیرون می‌آید، و آنچه از آسمان فرود می‌آید و آنچه در آن بالا می‌رود [همه و همه] در احاطۀ دانش اوست و او بسیار مهربان و آمرزنده است»،

کَذَلِکَ اللّٰهُ لَاإِلٰهَ إِلّا هُوَ، إِلَیْهِ الْمَصِیرُ،

این‌چنین است خدا، معبودی جز او نیست، بازگشت همه به سوی اوست،

وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی یُمْسِکُ السَّماءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلّا بِإِذْنِهِ، إِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُوفٌ رَحِیمٌ؛

ستایش خدای را که آسمان را از اینکه بر زمین فرو افتد نگاه می‌دارد جز به اجازه‌اش، خدا بر مردم رئوف و مهربان است؛

اللّٰهُمَّ ارْحَمْنا بِرَحْمَتِکَ، وَاعْمُمْنا بِمَغْفِرَتِکَ إِنَّکَ أَنْتَ الْعَلِیُّ الْکَبِیرُ،

خدایا به ما رحم کن به رحمتت، و فراگیر ما را به آمرزشت، به درستی که تو برتر و بزرگی،

وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی لَامَقْنُوطٌ مِنْ رَحْمَتِهِ، وَلَا مَخْلُوٌّ مِنْ نِعْمَتِهِ وَلَا مُؤْیَسٌ مِنْ رَوْحِهِ،

ستایش خدای را که ناامید شده‌ای از رحمتش و تهیدستی از نعمتش و مأیوسی از بخشایشش وجود ندارد، و بازداشته‌ای از بندگی‌اش وجود ندارد،

لَا مُسْتَنْکِفٌ عَنْ عِبادَتِهِ، بِکَلِمَتِهِ قامَتِ السَّمٰوَاتُ السَّبْعُ،

و بازداشته‌ای از بندگی‌اش وجود ندارد، آسمان‌های هفتگانه به فرمانش بر پا شد،

وَاسْتَقَرَّتِ الْأَرْضُ الْمِهادُ، وَثَبَتَتِ الْجِبالُ الرَّواسِی،

و زمین گسترده استقرار یافت، و کوه‌های بلند بر پا گشت،

وَجَرَتِ الرِّیاحُ اللَّواقِحُ، وَسارَ فِی جَوِّ السَّماءِ السَّحابُ،

و بادهای بارورکننده روان شد، و ابرها در فضای آسمان حرکت کردند،

وَقامَتْ عَلَىٰ حُدُودِهَا الْبِحارُ، وَهُوَ إِلٰهٌ لَها وَقاهِرٌ،

و دریاها بر کرانه‌های خود ایستادند، و او معبود آن‌ها و چیره‌ای است،

یَذِلُّ لَهُ الْمُتَعَزِّزُونَ، وَیَتَضاءَلُ لَهُ الْمُتَکَبِّرُونَ،

که توانمندان در برابرش خوار می‌شوند، و بزرگ‌منشان در برابرش ناچیز می‌گردند،

وَیَدِینُ لَهُ طَوْعاً وَکَرْهاً الْعالَمُونَ،

و جهانیان با اختیار و بی‌اختیار در پیشگاهش تسلیم می‌شوند،

نَحْمَدُهُ کَمَا حَمِدَ نَفْسَهُ، وَکَما هُوَ أَهْلُهُ وَنَسْتَعِینُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ،

و او را می‌ستاییم، چنان‌که او خود را ستود، و چنان‌که او شایسته آن است و از او یاری می‌خواهیم و آمرزش می‌جوییم،

وَنَسْتَهْدِیهِ، وَنَشْهَدُ أَنْ لَاإِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَاشَرِیکَ لَهُ،

و راهنمایی می‌طلبیم، و گواهی می‌دهیم که معبودی جز خدا نیست، یگانه است و شریکی برای او نیست،

یَعْلَمُ مَا تُخْفِی النُّفُوسُ، وَمَا تُجِنُّ الْبِحارُ،

می‌داند آنچه را نفوس پنهان می‌کنند، و آنچه را دریاها می‌پوشانند،

وَمَا تَوارىٰ مِنْهُ ظُلْمَةٌ، وَلَا تَغِیبُ عَنْهُ غائِبَةٌ،

و تاریکی چیزی را از او در پرده نبرد، و غایبی از او غایب نگردد،

وَمَا تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ مِنْ شَجَرَةٍ، وَلَا حَبَّةٍ فِی ظُلْمَةٍ إِلّا یَعْلَمُها،

و نیفتد برگی از درخت، و نه دانه‌ای در تاریکی، جز آنکه آن را می‌داند،

لَاإِلٰهَ إِلّا هُوَ، وَلَا رَطْبٍ وَلَا یابِسٍ إِلّا فِی کِتابٍ مُبِینٍ؛

معبودی جز او نیست، و تروخشکی نیست، جز اینکه در کتابی روشن است؛

وَیَعْلَمُ مَا یَعْمَلُ الْعامِلُونَ، وَأَیَّ مَجْرَىً یَجْرُونَ،

و می‌داند آنچه را عمل‌کنندگان انجام می‌دهند، و از کدام گذرگاه می‌گذرند،

وَإِلَىٰ أَیِّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ، وَنَسْتَهْدِی اللّٰهَ بِالْهُدَىٰ،

و به کدام بازگشتگاه بازمی‌گردند، از خدا راهنمایی به سوی هدایت را می‌خواهیم،

وَنَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَنَبِیُّهُ، وَرَسُولُهُ إِلَىٰ خَلْقِهِ وَأَمِینُهُ عَلَىٰ وَحْیِهِ،

و گواهی می‌دهیم که محمّد بنده و پیامبر و فرستاده او به سوی آفریدگانش، و امینش بر وحی اوست،

وَأَنَّهُ قَدْ بَلَّغَ رِسالاتِ رَبِّهِ، وَجاهَدَ فِی اللّٰهِ الْحائِدِینَ عَنْهُ الْعادِلِینَ بِهِ،

و اینکه او پیام‌های پروردگارش را رسانید، و در مورد خدا با کسانی که از حق کناره گرفتند و برای حضرتش شریک قرار دادند جهاد کرد،

وَعَبَدَ اللّٰهَ حَتَّىٰ أَتاهُ الْیَقِینُ، صَلَّى اللّٰهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ،

و خدا را پرستید تا آنکه مرگ به سویش آمد، درود و سلام خدا بر او و خاندان او باد،

أُوصِیکُمْ بِتَقْوَى اللّٰهِ الَّذِی لَاتَبْرَحُ مِنْهُ نِعْمَةٌ، وَلَا تَنْفَدُ مِنْهُ رَحْمَةٌ،

شما را به تقوای خدا سفارش می‌کنم که همواره از سوی او نعمت بوده، و رحمت از سوی او پایان نمی‌پذیرد،

وَلَا یَسْتَغْنِی الْعِبادُ عَنْهُ، وَلَا یَجْزِی أَنْعُمَهُ الْأَعْمالُ،

و بندگان از او بی‌نیاز نمی‌شوند، و اعمال بندگان هرگز پاداش نعمت‌های او نمی‌گردد،

الَّذِی رَغَّبَ فِی التَّقْوَىٰ، وَزَهَّدَ فِی الدُّنْیا،

خدایی که مردم را به پرهیزگاری تشویق نمود، و به بی‌میلی نسبت به دنیا واداشت،

وَحَذَّرَ الْمَعاصِیَ، وَتَعَزَّزَ بِالْبَقاءِ،

و از گناهان برحذر داشت، و با پایندگی عزیز شد،

وَذَلَّلَ خَلْقَهُ بِالْمَوْتِ وَالْفَناءِ، وَالْمَوْتُ غایَةُ الْمَخْلُوقِینَ وَسَبِیلُ الْعالَمِینَ،

و آفریدگانش را با مرگ و نیستی رام ساخت، و مرگ سرانجام آفریدگان و راه جهانیان است،

وَمَعْقُودٌ بِنَواصِی الْباقِینَ؛ لَایُعْجِزُهُ إِباقُ الْهارِبِینَ،

و بر پیشانی بازماندگان نوشته شده است؛ او را فرار فراریان درمانده نمی‌کند،

وَعِنْدَ حُلُولِهِ یَأْسِرُ أَهْلَ الْهَوَىٰ، یَهْدِمُ کُلَّ لَذَّةٍ،

و به هنگام رسیدنش اهل هوا را گرفتار می‌نماید، بنای هر لذتی را فرو می‌ریزد،

وَیُزِیلُ کُلَّ نِعْمَةٍ، وَیَقْطَعُ کُلَّ بَهْجَةٍ،

و هر نعمتی را تباه می‌نماید، و هر نشاطی را قطع می‌کند،

وَالدُّنْیا دارٌ کَتَبَ اللّٰهُ لَهَا الْفَناءَ، وَلِأَهْلِها مِنْهَا الْجَلاءَ،

دنیا خانه‌ای است که خدا فنا را برای آن، و کوچ کردن اهلش را از آن مقرّر نموده است،

فَأَکْثَرُهُمْ یَنْوِی بَقاءَها، وَیُعَظِّمُ بَناءَها،

پس اکثر مردم ماندنش را نیّت می‌کنند، و بنایش را بزرگ می‌شمارند،

وَهِیَ حُلْوَةٌ خَضِرَةٌ، قَدْ عُجِّلَتْ لِلطَّالِبِ وَالْتَبَسَتْ بِقَلْبِ النَّاظِرِ،

به ظاهر شیرین و سبز و خرم است، به شتاب گذشته، برای جوینده و بر دل بیننده مشتبه گشته،

وَتُضْنِی ذو الثَّرْوَةِ الضَّعِیفَ، وَیَجْتَوِیهَا الْخائِفُ الْوَجِلُ،

صاحب ثروت ناتوان را به نداری اندازد، و هراسان اندیشناک را در بر می‌گیرد،

فَارْتَحِلُوا مِنْها یَرْحَمُکُمُ اللّٰهُ، بِأَحْسَنِ مَا بِحَضْرَتِکُمْ،

پس کوچ کنید از آن، خدا شما را رحمت کند، به بهترین چیزی که نزد شماست،

وَلَا تَطْلُبُوا مِنْها أَکْثَرَ مِنَ الْقَلِیلِ، وَلَا تَسْأَلُوا مِنْها فَوْقَ الْکَفافِ،

بیش از اندک از آن را نجویید، و بیشتر از نیاز از آن مخواهید،

وَارْضَوْا مِنْها بِالْیَسِیرِ، وَلَا تَمُدُّنَّ أَعْیُنَکُمْ مِنْها إِلىٰ مَا مُتِّعَ الْمُتْرَفُونَ بِهِ،

به اندک آن راضی شوید، و دیدگان خود را به آنچه خوش‌گذران‌ها از آن بهره می‌گیرند ندوزید،

وَاسْتَهِینُوا بِها وَلَا تُوَطِّنُوها، وَأَضِرُّوا بِأَنْفُسِکُمْ فِیها،

دنیا را سبک شمارید و آن را وطن خود قرار ندهید، و نسبت به آن خود را به رنج و زیان نیندازید،

وَإِیَّاکُمْ وَالتَّنَعُّمَ وَالتَّلَهِّیَ وَالْفاکِهاتِ؛ فَإِنَّ فِی ذٰلِکَ غَفْلَةً وَاغْتِراراً،

شما را برحذر می‌دارم از رفاه‌طلبی و بازیگری و خوش‌گذرانی؛ به درستی که در این‌ها غفلت و غرور است،

أَلا إِنَّ الدُّنْیا قَدْ تَنَکَّرَتْ وَأَدْبَرَتْ، وَاحْلَوْلَتْ وَآذَنَتْ بِوَداعٍ،

و بدانید دنیا خود را به بیگانگی زده و پشت کرده، و شیرین شده و اعلام نموده است وداع را،

أَلا وَإِنَّ الْآخِرَةَ قَدْ رَحَلَتْ فَأَقْبَلَتْ وَأَشْرَفَتْ، وَآذَنَتْ بِاطِّلاعٍ،

بدانید آخرت حرکت کرده، پس به شما روی آورده و نمایان شده، و خبر به درآمدن کرده است،

أَلا وَإِنَّ الْمِضْمارَ الْیَوْمَ وَالسِّباقَ غَداً، أَلا وَإِنَّ السُّبْقَةَ الْجَنَّةُ وَالْغایَةَ النَّارُ،

بدانید به درستی که میدان تمرین امروز است و گاه مسابقه فردا، و جایزه مسابقه بهشت و جایگاه بازنده دوزخ است،

أَلا أَفَلا تائِبٌ مِنْ خَطِیئَتِهِ قَبْلَ یَوْمِ مَنِیَّتِهِ، أَلا عامِلٌ لِنَفْسِهِ قَبْلَ یَوْمِ بُؤْسِهِ وَفَقْرِهِ،

آیا کسی نیست که از خطایش، پیش از رسیدن روز مرگ توبه کند؟ آیا کسی نیست تا برای خویش، پیش از رسیدن روز فلاکت و تهیدستی‌اش کار کند؟

جَعَلَنَا اللّٰهُ وَإِیَّاکُمْ مِمَّنْ یَخافُهُ، وَیَرْجُو ثَوابَهُ،

خدا ما و شما را از کسانی قرار دهد که از او می‌ترسند، و پاداشش را امید دارند،

أَلا إِنَّ هٰذَا الْیَوْمَ یَوْمٌ جَعَلَهُ اللّٰهُ لَکُمْ عِیداً، وَجَعَلَکُمْ لَهُ أَهْلاً،

بدانید، این روز، روزی است که خدا برای شما عید قرار داده، و شما را سزاوار آن نموده،

فَاذْکُرُوا اللّٰهَ یَذْکُرْکُمْ، وَادْعُوهُ یَسْتَجِبْ لَکُمْ،

پس خدا را یاد کنید تا خدا شما را یاد کند، او را بخوانید تا شما را اجابت کند،

وَأَدُّوا فِطْرَتَکُمْ فَإِنَّها سُنَّةُ نَبِیِّکُمْ، وَفَرِیضَةٌ واجِبَةٌ مِنْ رَبِّکُمْ،

زکات فطر خود را بپردازید که سنّت پیامبر شما، و فریضه واجبی از پروردگار شماست،

فَلْیُؤَدِّها کُلُّ امْرِىءٍ مِنْکُمْ عَنْ نَفْسِهِ وَعَنْ عِیالِهِ کُلِّهِمْ، ذَکَرِهِمْ وَأُنْثاهُمْ وَصَغِیرِهِمْ وَکَبِیرِهِمْ وَحُرِّهِمْ وَمَمْلُوکِهِمْ؛

پس بپردازد فطریّه هر یک از شما از سوی خویش و همه نان‌خورانش، مرد و زنشان و کوچک و بزرگشان و آزاد و غیر آزادشان؛

عَنْ کُلِّ إِنْسانٍ مِنْهُمْ صاعاً مِنْ بُرٍّ، أَوْ صاعاً مِنْ تَمْرٍ، أَوْ صاعاً مِنْ شَعِیرٍ،+

از جانب هر انسانی از آنان نزدیک سه کیلو از گندم، یا سه کیلو از خرما، یا سه کیلو از جو،

وَأَطِیعُوا اللّٰهَ فِیما فَرَضَ عَلَیْکُمْ وَأَمَرَکُمْ بِهِ، مِنْ إِقامِ الصَّلاةِ وَإِیتآءِ الزَّکَاةِ،

و خدا را اطاعت کنید در آنچه بر شما واجب نموده و به آن امر فرموده، از برپا داشتن نماز و پرداختن زکات،

وَحِجِّ الْبَیْتِ وَصَوْمِ شَهْرِ رَمَضانَ، وَالْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْیِ عَنِ الْمُنْکَرِ،

و حجّ خانه خدا و روزه ماه رمضان، و امر به معروف و نهی از منکر،

وَالْإِحْسانِ إِلىٰ نِسائِکُمْ، وَمَا مَلَکَتْ أَیْمانُکُمْ،

و نیکی کردن به زنان خود، و زیردستانتان،

وَأَطِیعُوا اللّٰهَ فِیما نَهاکُمْ عَنْهُ، مِنْ قَذْفِ الْمُحْصَنَةِ وَإِتْیانِ الْفاحِشَةِ،

و خدا را اطاعت کنید در آنچه شما را از آن نهی فرموده است، از تهمت زدن به پاکدامنان و ارتکاب زشتی،

وَشُرْبِ الْخَمْرِ، وَبَخْسِ الْمِکْیالِ وَنَقْصِ الْمِیزانِ،

و می‌گساری، و کم کردن جنس پیمانه‌ای و کاستن ترازو،

وَشَهادَةِ الزُّورِ، وَالْفِرارِ مِنَ الزَّحْفِ،

و شهادت به ناحق، و گریختن از جنگ،

عَصَمَنَا اللّٰهُ وَإِیَّاکُمْ بِالتَّقْوىٰ، وَجَعَلَ الْآخِرَةَ خَیْراً لَنا وَلَکُمْ مِنَ الْأُولَىٰ،

خدا ما و شما را به کمک تقوا حفظ کند، و آخرت را برای ما و شما بهتر از دنیا قرار دهد،

إِنَّ أَحْسَنَ الْحَدِیثِ وَأَبْلَغَ مَوْعِظَةِ الْمُتَّقِینَ، کِتابُ اللّٰهِ الْعَزِیزِ الْحَکِیمِ،

به درستی که بهترین سخن و رساترین پند پرهیزگاران، کتاب خدای نیرومند حکیم است،

أَعُوذُ بِاللّٰهِ مِنَ الشَّیْطانِ الرَّجِیمِ، ﴿بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ قُلْ هُوَ اللّٰهُ أَحَدٌ اللّٰهُ الصَّمَدُ لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ وَلَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ﴾

پناه می‌برم به خدا از شیطان رانده شده، «به نام خدا که رحمتش بی‌اندازه است و مهربانی‌اش همیشگی؛ بگو: حقیقت این است که خداوند، یگانۀ بی‌همتاست؛ خداوندی که [از همۀ موجودات] بی‌نیاز [و مرجع و ملجأ همۀ نیازمندان جهان هستی] است؛ چیزی را نزاده و زاییده نشده است و اَحدی [در ذات و صفات و افعال] همتا و مساوی او نیست».

الْحَمْدُلِلّٰهِ نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِینُهُ، وَنُؤْمِنُ بِهِ وَنَتَوَکَّلُ عَلَیْهِ،

خدا را ستایش، او را می‌ستاییم و از او کمک می‌خواهیم، و به او ایمان می‌آوریم و بر او توکل می‌کنیم،

وَنَشْهَدُ أَنْ لَاإِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَاشَرِیکَ لَهُ، وَأَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ صَلَواتُ اللّٰهِ وَسَلامُهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَمَغْفِرَتُهُ وَرِضْوانُهُ.

گواهی می‌دهیم که معبودی جز خدا نیست، یگانه است و شریکی برایش نیست، و گواهی می‌دهیم که محمد بنده و فرستاده اوست، درود و سلام و آمرزش و رضوان خدا بر او و بر خاندانش باد.

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ وَرَسُولِکَ وَنَبِیِّکَ، صَلاةً نامِیَةً زاکِیَةً تَرْفَعُ بِها دَرَجَتَهُ وَتُبَیِّنُ بِها فَضْلَهُ،

خدایا درود فرست بر محمد بنده و رسول و پیامبرت، درودی افزاینده و پاکیزه که درجه‌اش را به آن بالا بری و برتری‌اش را آشکار نمایی،

وَصَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَبارِکْ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ،

و درود فرست بر محمّد و خاندان محمّد، و برکت ده بر محمّد و خاندان محمّد،

کَما صَلَّیْتَ وَبارَکْتَ وَتَرَحَّمْتَ عَلَىٰ إِبْراهِیمَ وَآلِ إِبْراهِیمَ، إِنَّکَ حَمِیدٌ مَجِیدٌ؛

چنان‌که درود فرستادی و برکت دادی و رحم کردی بر ابراهیم و خاندان ابراهیم، به درستی که تو ستوده و بزرگواری؛

اللّٰهُمَّ عَذِّبْ کَفَرَةَ أَهْلِ الْکِتابِ الَّذِینَ یَصُدُّونَ عَنْ سَبِیلِکَ، وَیَجْحَدُونَ آیاتِکَ وَیُکَذِّبُونَ رُسُلَکَ،

خدایا عذاب کن کافران اهل کتاب را، آنان که بندگانت را از راه تو باز می‌دارند، و آیاتت را انکار می‌کنند و رسولانت را تکذیب می‌نمایند،

اللّٰهُمَّ خالِفْ بَیْنَ کَلِمَتِهِمْ، وَأَلْقِ الرُّعْبَ فِی قُلُوبِهِمْ،

خدایا در میانشان اختلاف کلمه قرار ده، و در دل‌هایشان هراس انداز،

وَأَنْزِلْ عَلَیْهِمْ رِجْزَکَ وَنَقِْمَتَکَ وَبَأْسَکَ، الَّذِی لَاتَرُدُّهُ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِینَ،

و فرود آور بر آنان عذاب و انتقام و شکنجه‌ات را، شکنجه‌ای که از مردم بدکار باز نگردانی،

اللّٰهُمَّ انْصُرْ جُیُوشَ الْمُسْلِمِینَ وَسَرَایاهُمْ، وَمُرابِطِیهِمْ فِی مَشارِقِ الْأَرْضِ وَمَغارِبِها،

خدایا سپاهیان مسلمانان و گروه‌های آنان، و مرزدارانشان را در مشرق‌ها و مغرب‌های زمین یاری کن،

إِنَّکَ عَلَىٰ کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ، اللّٰهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِناتِ،

به درستی که تو بر هر کاری توانایی، خدایا مردان و زنان مؤمن را بیامرز،

وَالْمُسْلِمِینَ وَالْمُسْلِماتِ، اللّٰهُمَّ اجْعَلِ التَّقْوىٰ زادَهُمْ،

و مردان و زنان مسلمان را، خدایا تقوا را زادشان قرار ده،

وَالْإِیمانَ وَالْحِکْمَةَ فِی قُلُوبِهِمْ، وَأَوْزِعْهُمْ أَنْ یَشْکُرُوا نِعْمَتَکَ الَّتِی أَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ،

و ایمان و حکمت را در دل‌هایشان، و به آنان الهام فرما سپاسگزاری نعمتت را که به ایشان عنایت کردی،

وَأَنْ یُوفُوا بِعَهْدِکَ الَّذِی عاهَدْتَهُمْ عَلَیْهِ، إِلٰهَ الْحَقِّ وَخالِقَ الْخَلْقِ،

و وفاداری به عهدت را که با آنان عهد کردی، ای معبود حق و آفریدگار خلق،

اللّٰهُمَّ اغْفِرْ لِمَنْ تُوُفِّیَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِناتِ، وَالْمُسْلِمِینَ وَالْمُسْلِماتِ،

خدایا بیامرز آنانی را که درگذشته‌اند از مردان و زنان مؤمن، و مردان و زنان مسلمان،

وَلِمَنْ هُوَ لاحِقٌ بِهِمْ مِنْ بَعْدِهِمْ مِنْهُمْ، إِنَّکَ أَنْتَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ،

و هرکه پس از ایشان به آن‌ها ملحق می‌شود، به درستی که تو نیرومند و حکیمی،

﴿إِنَّ اللّٰهَ یَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحسانِ وَإِیتاءِ ذِی الْقُرْبىٰ، وَیَنْهىٰ عَنِ الْفَحْشاءِ وَالْمُنْکَرِ وَالْبَغْیِ یَعِظُکُمْ لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ﴾،

«همانا خداوند به عدالت و نیکوکاری و انفاق به خویشاوندان فرمان می‌دهد، و از هر کار زشت و ناپسند و [هرگونه] تجاوز [از حدود خدا و حقوق مردم] نهی می‌کند، شما را اندرز می‌دهد تا متذکر شوید»؛

اذْکُرُوا اللّٰهَ یَذْکُرْکُمْ، فَإِنَّهُ ذاکِرٌ لِمَنْ ذَکَرَهُ،

خدا را یاد کنید تا یادتان کند، به درستی که او یادکننده کسی است که یادش کند،

وَاسْأَلُوا اللّٰهَ مِنْ رَحْمَتِهِ وَفَضْلِهِ، فَإِنَّهُ لَایَخِیبُ عَلَیْهِ داعٍ دَعاهُ،

و از رحمت و فضل او بخواهید، که ناامید نشود از او هیچ خواننده‌ای که او را بخواند،

﴿رَبَّنا آتِنا فِی الدُّنْیا حَسَنَةً وَفِی الْآخِرَةِ حَسَنَةً، وَقِنا عَذابَ النَّارِ﴾

«پروردگارا! به ما در دنیا از هرگونه خیر و خوبی و در آخرت هم از هر نوع خیر و ثواب عطا کن، و ما را از عذاب آتش نگهدار».