دعای التجاء و پناه بردن به خدای تعالی

اَللَّهُمَّ إِنْ تَشَأْ تَعْفُ عَنَّا فَبِفَضْلِکَ وَ إِنْ تَشَأْ تُعَذِّبْنَا فَبِعَدْلِکَ‏

 اى خداوند، اگر مشیت تو بر آن قرار گیرد و ما را عفو کنى، از فضل توست و اگر مشیت تو بر آن قرار گیرد و ما را عقوبت کنى، از عدل توست.

فَسَهِّلْ لَنَا عَفْوَکَ بِمَنِّکَ وَ أَجِرْنَا مِنْ عَذَابِکَ بِتَجَاوُزِکَ فَإِنَّهُ لاَ طَاقَةَ لَنَا بِعَدْلِکَ وَ لاَ نَجَاةَ لِأَحَدٍ مِنَّا دُونَ عَفْوِکَ‏

 بر ما منت بنه و عفو خود نصیب ما کن و به بخشایش خویش از عذابت نجات بخش، که ما را طاقت آن نیست که به عدل خود با ما رفتار کنى و اگر بخشایش تو نباشد، هیچ یک از ما را نجات نباشد.

یَا غَنِیَّ الْأَغْنِیَاءِ هَا نَحْنُ عِبَادُکَ بَیْنَ یَدَیْکَ وَ أَنَا أَفْقَرُ الْفُقَرَاءِ إِلَیْکَ‏

 اى بى ‏نیاز بى‏ نیازان، اینک ما بندگان تو در دست توایم، و من محتاج‏ترین محتاجان به درگاه تو هستم.

فَاجْبُرْ فَاقَتَنَا بِوُسْعِکَ وَ لاَ تَقْطَعْ رَجَاءَنَا بِمَنْعِکَ فَتَکُونَ قَدْ أَشْقَیْتَ مَنِ اسْتَسْعَدَ بِکَ وَ حَرَمْتَ مَنِ اسْتَرْفَدَ فَضْلَکَ‏

 به گشایشى که در کار ما دهى بینوایى ما جبران کن و ما را از درگه خود مران که نومید گردیم. و هرگاه چنین شود، آن را که به امید نیکبختى روى به سوى تو نهاده بدبخت ساخته‏ اى و آن را که از فضل تو بخشایش طلبیده محروم داشته‏ اى.

فَإِلَى مَنْ حِینَئِذٍ مُنْقَلَبُنَا عَنْکَ وَ إِلَى أَیْنَ مَذْهَبُنَا عَنْ بَابِکَ‏

 در این حالت، ما راندگان درگاه توبه که روى آوریم و از در تو به کجا رویم؟

سُبْحَانَکَ نَحْنُ الْمُضْطَرُّونَ الَّذِینَ أَوْجَبْتَ إِجَابَتَهُمْ وَ أَهْلُ السُّوءِ الَّذِینَ وَعَدْتَ الْکَشْفَ عَنْهُمْ‏

 اى خداوند، تو منزهى. ما همان بیچارگان هستیم که اجابتشان واجب داشته‏ اى و همان بدحالان که وعده به روزیشان داده ‏اى.

وَ أَشْبَهُ الْأَشْیَاءِ بِمَشِیَّتِکَ وَ أَوْلَى الْأُمُورِ بِکَ فِی عَظَمَتِکَ رَحْمَةُ مَنِ اسْتَرْحَمَکَ وَ غَوْثُ مَنِ اسْتَغَاثَ بِکَ‏

 شبیه ‏ترین چیزها به خواست و اراده تو و سزاوارترین کارها در عرصه عز و جلال تو، رحمت آوردن تو بر کسى است که از تو رحمت طلبد و فریاد رسیدن تو کسى را که از تو فریاد خواهد.

فَارْحَمْ تَضَرُّعَنَا إِلَیْکَ وَ أَغْنِنَا إِذْ طَرَحْنَا أَنْفُسَنَا بَیْنَ یَدَیْکَ‏

 پس بر زارى ما به درگاهت، رحمت آورى. و چون خویشتن بر آستان تو افکنده ‏ایم بى‏ نیازمان فرما.

اَللَّهُمَّ إِنَّ الشَّیْطَانَ قَدْ شَمِتَ بِنَا إِذْ شَایَعْنَاهُ عَلَى مَعْصِیَتِکَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ لاَ تُشْمِتْهُ بِنَا بَعْدَ تَرْکِنَا إِیَّاهُ لَکَ وَ رَغْبَتِنَا عَنْهُ إِلَیْکَ‏

 اى خداوند، چون بر معصیت تو از پى شیطان رفتیم شیطان بر ما شماتت کرد. پس درود بفرست بر محمد و خاندانش و اکنون که شیطان را به خاطر فرمانبردارى تو واگذاشته ‏ایم و از او دل برکنده ‏ایم و به سوى تو آمده ‏ایم، هرگز مباد که او را بر ما مجال شماتت باشد.