جزئیات نحوه شهادت امام هادی (ع) به دستور خلیفه عباسی
زمان و زمینه تاریخی شهادت
امام علی النقی الهادی علیهالسلام در سوم رجب سال ۲۵۴ هجری قمری (مطابق با مارس ۸۶۸ میلادی) در شهر سامرا به شهادت رسیدند. ایشان نزدیک به ۴۱ سال عمر و حدود ۳۳ سال امامت نمودند. دوران امامت ایشان مصادف با حاکمیت چند خلیفه عباسی از جمله متوکل، منتصر، مستعین و معتز بود که در این میان، دوره متوکل و معتز از سختترین دورهها برای امام و شیعیان بود.
عوامل شهادت حضرت هادی چه کسانی بودند؟
مشهورترین و مستندترین روایت در منابع شیعه اشاره دارند که امام هادی علیهالسلام به دستور خلیفه معتز عباسی (حکومت: ۲۵۲-۲۵۵ ق) و با توطئه معتمد عباسی (برادر معتز و جانشین او) مسموم شدند.
نحوه اجرای توطئه
امام (ع) که در محله «عسکر» سامرا تحت مراقبت شدید نظامی و حصر خانگی به سر میبردند، توسط یکی از عوامل خلیفه (که در برخی نقلها «سعید» یا «ساعه» نامیده شده و از خدمتکاران ویژه دربار بود) سمّی در غذا یا نوشیدنی به ایشان خورانده شد.
علائم و دوران بیماری ناشی از سم
امام (ع) پس از مسمومیت، به مدت سه روز درد شدید، تب و ضعف مفرط را تحمل کردند و در نهایت در سن ۴۲ سالگی به شهادت رسیدند. در این مدت، حتی یاران نزدیک امام نیز به دلیل محاصره امنیتی و کنترل شدید، نتوانستند به طور کامل از جزئیات حال ایشان آگاه شوند.
تشریفات دفن و حرمت حرم عسکریین
به دستور خلیفه، پیکر مطهر امام هادی علیهالسلام شبانه و بدون تشریفات عمومی در خانهای که در آن سکونت داشتند و در محله عسکر سامرا دفن شد تا مبادا تشیع جنازه باعث قیام یا تجمع شیعیان گردد. پس از شهادت امام حسن عسکری علیهالسلام در سال ۲۶۰ قمری، ایشان نیز در کنار پدرشان دفن شدند و این مکان به حرم عسکریین مشهور گردید که همواره زیارتگاه شیعیان جهان است.
