مناجات المفترقین (نیازمندان)

إِلَهِی کَسْرِی لا یَجْبُرُهُ إِلا لُطْفُکَ وَ حَنَانُکَ

خدایا شکستگى ‏ام را جز لطف و محبتت جبران نکنند،

وَ فَقْرِی لا یُغْنِیهِ إِلا عَطْفُکَ وَ إِحْسَانُکَ

و تهیدستى ‏ام را بى ‏نیازى نرساند جز مهر و احسانت،

وَ رَوْعَتِی لا یُسَکِّنُهَا إِلا أَمَانُکَ وَ ذِلَّتِی لا یُعِزُّهَا إِلا سُلْطَانُکَ

 و هراسم را جز امان تو آرام ننماید، و خوارى ‏ام را جز توانایى ‏ات به عزّت تبدیل نکند،

وَ أُمْنِیَّتِی لا یُبَلِّغُنِیهَا إِلا فَضْلُکَ وَ خَلَّتِی لا یَسُدُّهَا إِلا طَوْلُکَ

و مرا جز فضلت به آرزویم نرساند و شکاف فقرم را جز احسان تو پر نکند،

وَ حَاجَتِی لا یَقْضِیهَا غَیْرُکَ وَ کَرْبِی لا یُفَرِّجُهُ سِوَى رَحْمَتِکَ

و حاجتم را کسى جز تو بر نیاورد، و غمزدگى ‏ام را جز رحمتت برطرف ننماید

وَ ضُرِّی لا یَکْشِفُهُ غَیْرُ رَأْفَتِکَ وَ غُلَّتِی لا یُبَرِّدُهَا إِلا وَصْلُکَ

و بدحالى ‏ام را جز مهرت نگشاید و سوز سینه‏ ام را جز وصل تو خنک نکند

وَ لَوْعَتِی لا یُطْفِیهَا إِلا لِقَاؤُکَ وَ شَوْقِی إِلَیْکَ لا یَبُلُّهُ إِلا النَّظَرُ إِلَى وَجْهِکَ

و آتش درونم را جز دیدارت خاموش نگرداند و بر حرارت شوقم به تو جز نگاه به جمالت آب نریزد،

وَ قَرَارِی لا یَقِرُّ دُونَ دُنُوِّی مِنْکَ،

و آرامشم بدون نزدیک شدن به حضرتت برقرار نشود

وَ لَهْفَتِی لا یَرُدُّهَا إِلا رَوْحُکَ وَ سُقْمِی لا یَشْفِیهِ إِلا طِبُّکَ

و حسرتم را جز نسیم رحمتت برنگرداند، و بیمارى ‏ام را جز درمانت‏ شفا ندهند

وَ غَمِّی لا یُزِیلُهُ إِلا قُرْبُکَ وَ جُرْحِی لا یُبْرِئُهُ إِلا صَفْحُکَ

 و غمم را جز مقام قربت برطرف نسازد، و زخمم را جز چشم‏پوشى ‏ات التیام ندهد،

وَ رَیْنُ قَلْبِی لا یَجْلُوهُ إِلا عَفْوُکَ وَ وَسْوَاسُ صَدْرِی لا یُزِیحُهُ إِلا أَمْرُکَ

و آلودگى دلم را جز گذشت‏ تو نزداید، و وسواس سینه‏ ام را جز فرمانت از میان نبرد،

فَیَا مُنْتَهَى أَمَلِ الْآمِلِینَ وَ یَا غَایَةَ سُؤْلِ السَّائِلِینَ وَ یَا أَقْصَى طَلِبَةِ الطَّالِبِینَ

اى نهایت آرزوى آرزومندان، اى‏ غایت خواهش خواهندگان، اى دورترین مطلوب جویندگان،

وَ یَا أَعْلَى رَغْبَةِ الرَّاغِبِینَ وَ یَا وَلِیَّ الصَّالِحِینَ وَ یَا أَمَانَ الْخَائِفِینَ

اى والاترین رغبت راغبان، اى سرپرست‏ شایستگان، اى امان ترسیدگان،

وَ یَا مُجِیبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّینَ وَ یَا ذُخْرَ الْمُعْدِمِینَ وَ یَا کَنْزَ الْبَائِسِینَ

اى اجابت کننده دعاى بیچارگان، اى ذخیره ناداران، اى گنج بینوایان،

وَ یَا غِیَاثَ الْمُسْتَغِیثِینَ، وَ یَا قَاضِیَ حَوَائِجِ الْفُقَرَاءِ وَ الْمَسَاکِینِ

اى فریادرس دادخواهان، اى برآورنده حاجات تهیدستان و بر خاک‏ نشستگان،

وَ یَا أَکْرَمَ الْأَکْرَمِینَ وَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ لَکَ تَخَضُّعِی وَ سُؤَالِی

اى‏ کریم‏ترین کریمان، اى مهربان‏ترین مهربانان، فروتنى و خواهشم به پیشگاه توست،

وَ إِلَیْکَ تَضَرُّعِی وَ ابْتِهَالِی أَسْأَلُکَ أَنْ تُنِیلَنِی مِنْ رَوْحِ رِضْوَانِکَ

و زارى و ناله‏ ام به سوى‏ تو، از تو مى‏ خواهم مرا به نسیم خرسندى‏ ات برسانى،

وَ تُدِیمَ عَلَیَّ نِعَمَ امْتِنَانِکَ وَ هَا أَنَا بِبَابِ کَرَمِکَ وَاقِفٌ

و نعمتهاى نیکویت را بر من تداوم بخشى، من اینک‏ بر در خانه کرمت ایستاده ‏ام،

وَ لِنَفَحَاتِ بِرِّکَ مُتَعَرِّضٌ وَ بِحَبْلِکَ الشَّدِیدِ مُعْتَصِمٌ وَ بِعُرْوَتِکَ الْوُثْقَى مُتَمَسِّکٌ

و در معرض نسیم هاى نیکى ‏ات قرار دارم، و به رشته محکمت چنگ زده ‏ام و به دست‏آویز استوارت دست آویختم،

إِلَهِی ارْحَمْ عَبْدَکَ الذَّلِیلَ ذَا اللِّسَانِ الْکَلِیلِ وَ الْعَمَلِ الْقَلِیلِ

خدایا بر بنده خوارت که زبانش گنگ، و عملش اندک است رحم کن،

وَ امْنُنْ عَلَیْهِ بِطَوْلِکَ الْجَزِیلِ وَ اکْنُفْهُ تَحْتَ ظِلِّکَ الظَّلِیلِ

و با احسان پیوسته و برجسته‏ ات بر او منّت گذار، و او را زیر سایه بلندت حمایت فرما،

یَا کَرِیمُ یَا جَمِیلُ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ

اى گرامى، اى زیبا، اى مهربانترین‏ مهربانان.